Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Eysenck i jego poglądy

We współczesnych badaniach osobowości i temperamentu powszechnie uznawane są teorie negujące bądź samo istnienie typów temperamentu (Eysenck, Cattell), bądź też zasadność badania typów temperamentu na obecnym poziomie wiedzy (B. M. Tiep- łow).

Uzasadniając swój punkt widzenia, Eysenck wychodzi z założenia ciągłości różnic indywidualnych w cechach temperamentu i sprowadza całość różnic indywidualnych do dwóch niezależnych wymiarów osobowości: neurotyzmu i ekstrawersji – introwersji. Uznając konieczność odrębnych ocen i pomiarów w charakterystyce osobowości, odpowiednio do rozpatrywanego kryterium, Eysenck stanowczo neguje istnienie typu jako takiego.

Inaczej przedstawiają ten problem ci badacze, którzy istotę temperamentu upartują nie w psychologicznym zbiorze cech określonego wymiaru, ale pojmują temperament jako układ powiązanych nawzajem indywidualnych cech psychicznych. Zwolennicy tego poglądu uważają więc za możliwe istnienie nie tylko ciągłości różnic indywidualnych w każdej właściwości temperamentu, lecz również ich brak, co, oczywiście, stanowi przesłankę istnienia typu w ogóle. Jednak B. M. Tiepłow, uważając za możliwe istnienie typów temperamentu, przypuszcza, że charakteryzować je można dopiero wówczas, kiedy są znane wszystkie skła- ‚ dające się na określony typ właściwości.

U podstaw twierdzeń Eysencka i Tiepłowa leży analityczne podejście do badania temperamentu. Zakładają oni, że charakterystyka temperamentu polega na analizie elementów składowych temperamentu i na stwierdzeniu istnienia wzajemnych związków między nimi.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.