Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Historia Sullivana

Następnie Sullivan wyjechał do Nowego Jorku, gdzie przy Park Avenue otworzył gabinet, z wyraźnie określonym celem badania procesu tworzenia się i ustępowania obsesji u pacjentów. W tym czasie rozpoczął formalny trening psychoanalityczny u Clary Thompson, uczennicy Sandora Ferencziego. Nie było to pierwsze zetknięcie się Sullivana z psychonalizą, gdyż jeszcze w czasie swych studiów medycznych odbył około 75 godzin psychoanalizy. W 1933 roku został prezesem Fundacji Williama Alansona White’a (William Alanson White Foundation) i pracował w tej instytucji aż do 1943 roku. Przyczynił się do założenia w 1936 roku Waszyngtońskiej Szkoły Psychiatrii (Washington School of Psychiatry) i został jej dyrektorem: była to instytucja kształcąca personel dla tej fundacji. W roku 1938 zaczęło się ukazywać czasopismo „Psychiatry”, które propagowało teorię Sullivana dotyczącą stosunków interpersonalnych: Sullivan był jego współwydawcą, a następnie wydawcą i funkcję tę pełnił do końca swego życia.

W latach 1940-1941 Sullivan był konsultantem Systemu Selekcji do Służby Wojskowej (Selective Service System). W 1948 roku brał udział w przygotowaniu prowadzonych przez UNESCO badań nad napięciami (UNESCO Tensions Project): celem tych badań było studiowanie napięć utrudniających porozumienie między narodami. W tym samym roku został także mianowany członkiem międzynarodowego komitetu przygotowującego Międzynarodowy Kongres Zdrowia Psychicznego. Sullivan był poważnym działaczem w dziedzinie nauki, wybitnym rzecznikiem psychiatrii, dyrektorem ważnej uczelni szkolącej psychiatrów, niepospolitym terapeutą, śmiałym teoretykiem i twórczym uczonym. Jego żywa osobowość i oryginalny sposób myślenia przyciągały do niego wielu ludzi, którzy stali się jego uczniami, studentami, współpracownikami i przyjaciółmi.

Oprócz Williama Alansona White’a istotny wpływ na rozwój intelektualny Sullivana wywarli: Freud, Adolph Meyer oraz chicagowska szkoła socjologiczna, do której należeli George Herbert Mead, W.I. Thomas, Edward Sapir, Robert E. Park, E.W. Burgess, Charles E. Merriam, William Healy oraz Harold Lasswell. Sullivan uważał swe idee za szczególnie bliskie poglądom Edwarda Sapira, który był jednym z pierwszych rzeczników bliższej współpracy takich nauk, jak antropologia, socjologia i psychoanaliza. Sullivan zaczął formułować swą teorię stosunków interpersonalnych w 1929 roku, a ukończył to dzieło w połowie lat trzydziestych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.