Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Interakcja pomiędzy zdolnościami specyficznymi i niespecyficznymi

Podłoże neurologiczne tych zdolności (a także w ogóle systemów pojęciowych) nie jest znane. Nie wiemy, w jakich okolicach mózgu zlokalizowane jest nasze poczucie czasu, przestrzeni i liczby (jeżeli w ogóle taka lokalizacja istnieje). Wiemy jedynie, że zaburzenia mowy mogą pojawiać się, gdy uszkodzone są środkowe okolice dominującej półkuli mózgu.

W praktyce większość czynności intelektualnych wymaga interakcji pomiędzy zdolnościami specyficznymi i niespecyficznymi. W większości sytuacji wymagających rozwiązywania problemów, włącznie z tymi, których rozwiązanie polega przede wszystkim na rutynie, człowiek nie może stosować jedynie w sposób mechaniczny swego doświadczenia, ale musi zrozumieć sens sytuacji, zdawać sobie sprawę z jej specyficznych właściwości, przewidywać skutki i śledzić jej przebieg w czasie. Aktywność intelektualna w okresie dzieciństwa dotyczy głównie dostosowywania się do nowych sytuacji, nabywania doświadczeń w zakresie myśli i uczuć, uczenia się nowych faktów, utrwalania systemów pojęciowych i strategii przystosowania się. Nabyte uzdolnienia intelektualne dziecka normalnego wzrastają proporcjonalnie do zdobywanej wiedzy. W okresie dojrzałości i starości aktywność intelektualna dotyczy głównie zastosowania nabytych technik i dopasowywania doświadczeń do już ustalonego układu odniesienia. Mądrość osoby starszej, to mądrość oparta na doświadczeniu, ponieważ wobec obniżania się ogólnych zdolności umysłowych człowiek stary opiera się bardziej na tym, czego się nauczył. Mądrość człowieka młodego polega na wglądzie (insight): ponieważ jego specyficzne zdolności umysłowe nie są jeszcze oparte na doświadczeniu, człowiek młodszy musi przemyśleć zagadnienie poczynając od zasad.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.