Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

J. Piaget i jego poglą na stadia rozwojowe – kontynuacja

Wyróżnione przez Piageta według tych kryteriów stadia i okresy rozwoju intelektualnego nie mogą być, jego zdaniem, automatycznie uogólniane na inne dziedziny życia psychicznego: ustalenie przebiegu rozwoju w zakresie uczuć, mowy czy spostrzeżeń wymaga osobnych badań, przy czym badania przekrojowe muszą być uzupełnione przez badania podłużne. Tak np. rozwój szczegółowo przez autora badanych spostrzeżeń dziecka nie wykazuje takiej stadialności, jak rozwój myślenia, i przebiega raczej W’ sposób stopniowy, ciągły. Piaget stwierdza, że nigdy nie wierzył w to, by mogły istnieć stadia ogólne, które obejmowałyby wszystkie fizjologiczne i psychiczne funkcje wzrostu (1956, s. 59-61).

Psychologia radziecka, ujmująca, jak już wiemy, rozwój jako złożony proces, który przez narastanie zmian ilościowych prowadzi do przemian jakościowych, uznaje te zmiany jakościowe za podstawę do wyróżniania okresów i stadiów rozwojowych. Akcent jednak kładzie nie na stronę formalną kształtujących się nowych struktur, lecz na ich zawartość treściową. „W toku analizy jakiejkolwiek strony rozwoju psychicznego – pisze S. L. Rubinsztejn – np. rozwoju spostrzegania, mowy, myślenia itp., można wydzielić jakościowo różne stopnie. Jednakże stopnie te nie są formalnymi strukturami.. Nie zależą one bezpośrednio od wieku jako takiego, ale od konkretnej treści, jaką dziecko opanowuje w procesie swojego rozwoju. Nie tylko’różne dzieci w tym samym wieku, ale i jedno i to samo dziecko może znajdować się w zakresie różnych treści w różnych stadiach rozwojowych. Dlatego rozmaite stadia nie nadbudowują się zewnętrznie jedno na drugim i nie następują po sobie według raz na zawsze ustalonej kolejności. Różne stadia mogą istnieć równocześnie (…). Różne dzieci rozwijają się nie tylko w różnym tempie, ale przechodzą indywidualnie przez różne stopnie rozwoju-. Jednak każdy stopień rozwoju konkretnej jednostki zawiera w jedności i wzajemnym przenikaniu się zarówno cechy jednostkowe, swoiste, jak i ogólne. Dlatego obok indywidu- ialnej drogi rozwoju każdego osobnika, istnieją oczywiście także ogólne prawa, których znajomość jest konieczna do zrozumienia indywidualnego rozwoju psychicznego dziecka” (1962, s. 227 – 228).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.