Lehman i jego praca

Nie podając liczb szczegółowych przedstawimy ogólne wnioski: a) W latach między 15 a 19 rokiem życia tempo wydajności naukowej w zakresie chemii jest bardzo niskie i wynosi 0,005 dla jednej osoby w ciągu roku (tzn. 3% w stosunku do wskaźnika maksymalnego). b) Aż do szczytu między 30 a 34 rokiem życia wskaźnik szybko i równomiernie wzrasta, c) W późniejszych latach następuje prawie równomierny spadek do 0,078 (47°/o) dla pięciolecia 45-49 i prawie do zera po 70 roku życia (por. rozdz. I, tabela 9).

Lehman dokonał zestawienia ilości publikacji naukowych według wieku autorów dla wielu dziedzin wiedzy: matematyki, fizyki, astronomii, wynalazków praktycznych, entomologii, genetyki, agrochemii, gry w szachy, bakteriologii, elektrotechniki, fizjologii, patologii, anatomii, odkryć i wynalazków w naukach medycznych, taksonomii chorób, wynalazków nowych leków i sposobów leczenia, filozofii, logiki, estetyki, filozofii społecznej, różnych rodzajów muzyki i sztuki, literatury, teorii i praktyki wychowawczej, ekonomii, nauk politycznych, metafizyki i psychologii. Poza nielicznymi wyjątkami w tych różnorodnych dziedzinach zależność między osiągnięciami intelektualnymi a wiekiem wykazuje wyraźne podobieństwo. Zależność ta przebiega tak, jak w chemii: stosunkowo szybki wzrost do maksimum, przypadającego zwykle w okresie 30 – 34 roku życia, a następnie stały spadek aż do zera lub w pobliżu zera po osiągnięciu około 70 lat życia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *