Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Mechanizm deformacji procesu zapamiętywania

Klasyczne już dzisiaj dzieło F. C. Bartletta, ogłoszone w 20 lat po „Badaniach doświadczalnych…” Abramowskiego, stanowiło znaczny krok naprzód w dążeniu do poznania mechanizmu deformacji materiału zapamiętanego. Zniekształcenie jest następstwem czynnego procesu uzależnionego od posiadanej wiedzy, zainteresowań i nastawienia. Tak jak treść spostrzeżenia kształtuje się w sposób zależny od wymienionych czynników, podobnie przypomnienie nie jest bierną reprodukcją, lecz rekonstrukcją. A charakterystyczną cechą procesów poznawczych jest usiłowanie uchwycenia znaczenia (effort aj ter meaning) percepo- wanej i odtwarzanej treści. Istotna rola przypada tii słowu, co tak wyraźnie wystąpiło w doświadczeniu L. Carmichaela i in. (por. s. 48). W eksperymencie tym określenie słowne demonstrowanej figury towarzyszyło spostrzeganiu, ale użyta nazwa wywierała też wpływ na ukierunkowanie procesu rekonstrukcji. Ktoś oglądał np., wracając do doświadczenia Bartletta, rysunek, który określił jako kotwicę. W tym przypadku przypomnienie rysunku może łączyć się z oddziaływaniem dobrze znanego słowa: wiem co to jest kotwica, widziałem ich cały szereg i potrafię mniej więcej określić, co je charakteryzuje. Otóż ta wiedza wyraża się w pewnym schemacie, a odtworzenie określonego rysunku polega m. in. na aktywnym procesie dopasowywania obrazu pamięciowego do posiadanego schematu. Jest to procetochologia i psychopatologia asymilacji, jak go nazwał Bartlett, występujący nie tylko w fą- zie przechowywania i odtwarzania zapamiętanych treści, ale również wpływający na kształtowanie się treści spostrzeżenia. I dlatego nie zawsze można łatwo rozstrzygnąć, jakie błędy w obrazie pamięciowym mają swoją przyczynę już w spostrzeżeniu, a jakie powstały w fazie przechowywania i odtwarzania (por. rozdz. V. Schematy poznawcze).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.