Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Metoda odkryć i metoda recepcyjna

Metoda odkryć (discovery approach) jest niezwykle popularna wśród nauczycieli jako skutecznie pomagająca uczniom zrozumieć, na czym polega praca naukowców. Wiele czasu i wysiłków poświęcił zastosowaniu metody 11 odkryć w nauce szkolnej m. in. Jeromć Bruner. Jest on przekonany, że wciągając uczniów w dyskusje, w których za pomocą pytań, wskazówek i konkretnych materiałów pobudza się ich ciekawość i uwagę, można ich zachęcić do samodzielnego odkrywania różnych idei i kształtowania skutecznych strategii badawczych. Zwolennicy metody odkryć utrzymują, że dzięki niej uczniowie zyskają wgląd w podstawową strukturę wiedzy i związane z nią procesy – poznają materiał, z którego utworzona jest „prawdziwa i trwała wiedza”.

Zupełne przeciwieństwo metody odkryć stanowi metoda recepcyjna (réception approach), której wybitnym rzecznikiem jest David Ausubel. Jego zdaniem, aczkolwiek uczenie się metodą odkryć jest właściwe i wskazane dla osiągnięcia pewnych celów – na przykład zapewnienia sensownych skojarzeń dla złożonych czy abstrakcyjnych idei, zwłaszcza u młodszych uczniów – to jednak jest ono niezwykle czasochłonne, a w przypadku nauki typu szkolnego – przeważnie zbędne.

W metodzie recepcyjnej uczniom przedstawia się treść, której mają się nauczyć: nie wymaga się od nich, by odkrywali ją samodzielnie. Zadanie nauczyciela polega tu na takim zorganizowaniu nauczania, aby jego treść została odebrana przez ucznia w sposób i w formie, umożliwiających jej sensowne i łatwe zintegrowanie z wiedzą przyswojoną uprzednio. Oznacza to zwykle przechodzenie od ogólnych, szerokich idei do informacji bardziej szczegółowych, podporządkowanych ogólnej myśli. W metodzie recepcyjnej stosuje się tak zwane wstępne uporządkowania (advance organizers), które umożliwiają dokonanie ogólnego, wstępnego przeglądu nowego materiału.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.