Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Piaget a Ausubel

Głównym wspólnym wątkiem koncepcji Piageta i Ausubela jest wszystko to, co wiąże się z pojęciem sensowności doświadczenia. W obrębie tej tematyki zawierają się problemy związane z gotowością i z tym, co Piaget określa mianem Amerykańskiego Problemu, a co sprowadza się do pytania: „czy można przyspieszyć tempo przechodzenia przez różne stadia rozwoju intelektualnego?” Zarówno Piaget, jak i Ausubel utrzymują, że nie można zasymilować doświadczenia w sposób sensowny (ze zrozumieniem), jeżeli w strukturze poznawczej nie istnieją już ogólniejsze struktury wiedzy, odpowiednie dla now’ej informacji, jaka ma zostać do nich włączona. W przeciwnym razie, uczenie się, jakie nastąpi, będzie w istocie swej uczeniem jedynie pamięciowym. Piaget i Ausubel są rzecznikami reguły głoszącej, iż nie można przyswoić sobie ze zrozumieniem wiedzy szczegółowej o czymś, jeśli nie pozna się tego najpierw w sposób ogólny. Owym Amerykańskim Problemem zajmuje się – jak i wielu innych – specjalistka od myślenia małych dzieci, Milie Almy (19e6, 1975). Zamiast rozstrzygać, czy proces rozwoju można przyspieszać czy nie – a przynajmniej kilku badaczy uważa, że można (Siegel, Roeper i Hooper, 1966) – Almy zastanawia się, czy należy to robić. Twierdzi ona, że można dostrzec „pewne zniecierpliwienie w obliczu imaginacyjnego, wesołego i wysoce indywidualnego myślenia małego dziecka: zakładamy, że im szybciej zaniknie myślenie dziecięce, tym bardziej zdecydowanie i wnikliwie dana jednostka wkroczy do królestwa intelektu, ustanowionego dla niej przez wielkich myślicieli z różnych dziedzin wiedzy”25. Co więcej, Almy wątpi, czy przyspieszenie zwiększa – na dłuższą metę – zdolność ucznia do myślenia spektu- latywnego i twórczego. Piaget i Ausubel są zgodni także co do tego, 25 M. C. Almy, E. Chittenden i P. Miller Young children’s Thinking, New York, Columbia University, Teachers, College, s. 129-130, 1966. że znaczenie wywodzi się z wczesnego doświadczenia z konkretnymi przedmiotami i zdarzeniami. Obydwaj badacze sądzą jednak, że udział konkretnych przedmiotów i zdarzeń przestaje być koniecznym warunkiem rozumienia doświadczeń, jeśli uczeń ma już rozwiniętą bogatą w znaczenie strukturę poznawczą.

Powyższe stwierdzenia wiążą się z problemem gotowości oraz z zagadnieniem przyspieszania rozwoju. Piaget i Ausubel są zgodni co do tego, że uczeń gotowy jest na przeżycie’ jakiegoś określonego doświadczenia środowiskowego dopiero wówczas, gdy jego aktualna organizacja poznawcza pozwala mu na akomodację do nowej informacji, a więc, gdy uzyskał on wstępną wiedzę lub umiejętności i posiada ogólniejszą strukturę wiedzy, która może zasymilować nową informację.

W owym zbieżnym poglądzie Piageta i Ausubela na temat gotowości kryje się ich wspólna odpowiedź na Amerykański Problem: przyspieszenie procesu rozwojowego ograniczone jest przez fakt, iż rozwój struktur wiedzy, niezbędnych do uczenia się ze zrozumieniem, wymaga ogromnej ilości doświadczeń: próby nadmiernego skrócenia czasu i ograniczenia doświadczenia, niezbędnego do rozwinięcia się tych struktur, doprowadzą do tego, że uczenie się będzie miało charakter mechaniczny (Ausubel) czy nierzeczywisty (Piaget).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.