Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

PROCESY DOJRZEWANIA I UCZENIA SIĘ CZ. II

Takie rozumienie dojrzewania prowadzi, oczywiście, do podobnych problemów, jak w sporze o dziedziczność i środowisko: który z procesów jest ważniejszy dla rozwoju – dojrzewanie czy uczenie się? Jednak dzisiaj oba procesy – i dojrzewanie, i uczenie się – uważa się powszechnie za nieodzowne składniki czy strony rozwoju. Podkreśla się, że odróżnienie uczenia się jako funkcji doświadczenia od dojrzewania jako funkcji czynników genicznych i wewnętrznych warunków organizmu jest trudne teoretycznie, a prawie niemożliwe w praktyce. W rozwoju zachowania się dojrzewanie i uczenie się są ściśle ze sobą splecione: pewien stopień dojrzałości konieczny jest dla uczenia się, ale uczenie się ze swej strony może umożliwiać dalsze dojrzewanie. Innymi’ słowy, dojrzewanie dostarcza podstaw dla uczenia się, ale bez uczenia się, w wyniku samego tylko dojrzewania, rozwój nie byiby możliwy22.

Jedność procesów dojrzewania i uczenia się podkreślają bardzo mocno psychologowie radzieccy: oba te procesy – to wzajemnie od siebie zależne i przenikające się ogniwa procesu rozwojowego, w którym przyczyna i skutek nieustannie się przeplatają, skutek staje się przyczyną, a przyczyna – skutkiem. Uczenie się nie tylko staje się ważnym elementęm rozwoju, w miarę jak dojrzewanie stwarza do tego gotowość, lecz i samo wpływa na przebieg dojrzewania (Rubinsztejn, 1962, s. 212).

Mimo dość powszechnej zgody na konieczność takiego właśnie łącznego traktowania obu nierozerwalnie ze sobą związanych procesów rozwoju, pozostaje wciąż otwarte pytanie, jaki jest mechanizm i przebieg ich interakcji, jakie jest znaczenie każdego z tych procesów w różnych momentach rozwoju i w odniesieniu do różnych funkcji fizycznych” i psychicznych, dlaczego funkcje te występują w określonyrp czasie i w podobny sposób w ontogenetycznym rozwoju danego gatunku? Ale w przeciwieństwie do analogicznych (raczej bezpłodnych) dyskusji na temat roli dziedziczności i środowiska, dyskusje nad dojrzewaniem i uczeniem się jako ważnymi procesami rozwojowymi opierają się na mocnym gruncie konkretnych badań eksperymentalnych, w których te procesy dają się w pewnej mierze od siebie oddzielić.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.