Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

PRZESĄDY I ICH GENEZA

D. Krech i R. S. Crutchfield omawiając istotę przesądu w swoim podręczniku psychologii społecznej3 podkreślają, iż przesąd nie jest czymś psychologicznie swoistym i prostym, lecz że bywa on tworem złożonym, na który składać się mogą postawy, wierzenia i opinie. Pogląd ten ‚jest niewątpliwie słuszny. Przesąd może występować zależnie od okoliczności w rozmaitych postaciach i ukształtowaniach. Stwierdzić trzeba przede wszystkim:, ‚iż jakkolwiek mówić można o przesądach indywidualnych, charakteryzujących tak zwanych ludzi zabobonnych, to w istotnym tego słowa znaczeniu przesąd jest fenomenem społecznym i że zarówno jego podmiot, jak jego przedmiot stanowią pewne zespoły ludzkie. W każdym razie jedynie przesąd w ten sposób ujęty stanowić może przedmiot zainteresowań psychologii społecznej. Zauważono słusznie, że przesąd zawiera w sobie zawtsze pewną swoistą dynamikę uczuciową. Tkwi w nim ustosunkowanie się życzliwe lub nieżyczliwe, tendencja do zbliżenia ‚się albo do oddalenia, życzliwość albo niechęć, uznanie albo potępienie. Dalszą istotną cechą przesądu jest jego stronniczość i odporność na argumenty rozumowe. Przesąd, tak samo jak stereotypy, ma charakter pewnego stanowiska zajętego a priori, przy czym wszelka dyskusja na ‚jego temat przybiera charakter obrony za wszelką cenę raz zajętej pozycji, a nie operowania logicznymi argumentami. Konkretnymi, często przytaczanymi przykładami, są przesądy białych Amerykanów w stosunku do Murzynów oraz tak zwanych Aryj- ćzyków w stosunku do Żydów.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.