Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Regiony osoby i środowiska

Zasadnicze pojęcia strukturalne omówione w tym podrozdziale to przestrzeń życiowa, składająca się z osoby otoczonej przez środowisko psychologiczne. Osoba jest zróżnicowana na region percepcyjno-motoryczny oraz region wewnętrzno-osobisty. Region wewnętrzno-osobisty jest podzielony z kolei na grupę komórek obwodowych i komórek centralnych. Również środowisko psychologiczne jest zróżnicowane na regiony. Przestrzeń życiową okala otoczka zewnętrzna, która stanowi część nie- psychologicznego, czyli obiektywnego, środowiska.

Regiony osoby i środowiska są rozdzielone granicami, które mają cechę przenikal- ności. Regiony przestrzeni życiowej są powiązane ze sobą, dzięki czemu fakt w jednym regionie może wpływać na fakt w innym regionie. Gdy takie oddziaływanie zachodzi między dwoma faktami, określa się je jako zdarzenie. Stopień powiązania, czyli stopień wzajemnego wpływu między regionami, jest zdeterminowany przez silę granic, liczbę regionów oddzielających od siebie dane regiony oraz cechy powierzchniowe tych regionów.

Regiony środowiska określa się jako powiązane ze sobą, gdy dana osoba może dokonywać przemieszczenia między tymi regionami. Regiony osoby uważa się za powiązane, gdy mogą się one komunikować ze sobą.

Dwa inne wymiary przestrzeni życiowej to realność – nierealność i przeszłość – przyszłość. Wymienione wyżej pojęcia Lewin przedstawia (określa) w kategoriach przestrzennych, dzięki czemu mogą być one analizowane przy zastosowaniu pewnej gałęzi matematyki zwanej topologią. Topologia zajmuje się relacjami przestrzennymi. Nie uwzględnia ona wielkości, kształtu, odległości ani innych konwencjonalnych właściwości przestrzeni. Topologia rozpatruje takie relacje przestrzenne, jak: „jest zawarte w”, „część – całość” oraz „powiązanie i brak powiązania”. Ponieważ Lewin przedstawia swe strukturalne pojęcia w kategoriach topologicznych, przeto tę część swego systemu nazwał on psychologią topologiczną.

W celu przedstawienia pojęć dynamicznych, takich jak kierunek, odległość i siła, Lewin musiał wynaleźć nowy rodzaj przestrzeni, którą nazwał hodologiczną. Hodolo- gia jest nauką o drogach. Droga (path) jest tym samym co przemieszczenie. Właściwości przestrzeni hodologicznej Lewin wyraża także za pomocą grafów liniowych, w których każdy region reprezentuje punkt, a każdą granicę między regionami linia łącząca te punkty (Harary, Norman i Cartwright, 1965). Przejdziemy teraz do omówienia pojęć dynamicznych Lewina, które łącznie tworzą to, co nazywa on psychologią wektorową (vector psychology).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.