Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Rewolucja w psychologii

Rewolucja w zakresie metod i koncepcji nastąpiła nie tylko w psychologii, lecz także w dziedzinie komputerów i analizy ilościowej. Komputery, które znalazły szerokie zastosowanie w analizie ilościowej, często umożliwiają psychologom przeprowadzenie takich obliczeń, jakie byłyby wręcz niewykonalne przed ich wprowadzeniem. Dzięki temu ogromnie wzrosła moc i zakres analiz, jakie można przeprowadzić dla potrzeb takich teorii, jak teorie Cattella i Guilforda. Również dla wielu teorii ściśle związanych z laboratorium, takich jak teoria Skinnera i S – R, komputery stanowią duże ułatwienie – są one bowiem obecnie istotną częścią wyposażenia wielu pracowni eksperymentalnych, kontrolując przebieg eksperymentów oraz przeprowadzając analizy danych w trakcie samych badań, co z kolei może wpłynąć na sposób przeprowadzenia następnej fazy eksperymentu. Nie tylko zwiększa to efektywność eksperymentów, lecz także pozwala przeprowadzać takie badania, jakie inaczej nie byłyby możliwe.

Zastosowanie komputerów do symulowania myślenia i innych procesów psychicznych również stało się samo w sobie ważną formą działalności teoretycznej. Dziedzina zwana sztuczną inteligencją – polegająca w zasadzie na użyciu komputerów do wykonywania takich zadań poznawczych, których rozwiązanie uważa się zwykle za dowód ludzkiego myślenia i ludzkiej inteligencji – stała się polem intensywnych badań z udziałem matematyków, elektroników i psychologów oraz informatyków. Ogólne założenie, które stanowi podstawę badań nad sztuczną inteligencją, niezależnie od tego, czy komputer jest używany do gry w szachy, prowadzenia terapii czy przeprowadzania złożonego rozumowania, brzmi następująco: aby stworzyć równoważnik rozumowania ludzkiego lub jakiejkolwiek innej formy zachowania, musimy najpierw zrozumieć zasadnicze procesy, jakie wchodzą w grę w zachowaniu człowieka. Przynajmniej niektórzy psychologowie uważają programy komputerowe i symulowanie zachowania za teoretyczną drogę przyszłości (Simon, 1969). Bez względu na wszelkie możliwe niedociągnięcia procedura ta z pewnością zmusza teoretyka do ścisłości i jasności sformułowań.

Czytelnik nie powinien interpretować tego, co tu powiedziano, jako świadczącego o poczuciu rozczarowania obecnym stanem teorii osobowości. To prawda, że można wysunąć wiele zarzutów przeciw współczesnym teoriom, zwłaszcza gdy porównuje się je z absolutnymi, czyli idealnymi, standardami. Bardziej istotny jednak jest fakt, że kiedy teorie te porównuje się z teoriami istniejącymi trzydzieści lub czterdzieści lat temu, to oznaki szybkiego postępu są oczywiste. Przede wszystkim w ciągu ubiegłych trzydziestu kilku lat przeprowadzono wiele doniosłych badań empirycznych, a ponadto w okresie tym rozwinęły się nowe, bardziej wyrafinowane koncepcje dotyczące wkładu dyscyplin pokrewnych. W tym samym czasie teorie zyskały na ogół na jasności sformułowań i poświęcano w nich znacznie więcej uwagi poblemowi podawania właściwych definicji empirycznych. Ponadto ogromnie rozszerzył się zakres idei czy koncepcji dotyczących zachowania. Rekapitulując: jesteśmy przekonani, że niezależnie od wszelkich braków i niedociągnięć tych teorii zawarte w nich idee wywarły rozległy i twórczy wpływ na psychologię. Nie wydaje się też, aby były jakiekolwiek powody skłaniające do oczekiwania, że wpływ ten zmniejszy się w przyszłości.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.