ROZWÓJ NOWOCZESNEJ NAUKI

W nowoczesnym świecie nauka to potęga. Jakaś forma nauki istnieje we wszystkich społeczeństwach. Starożytni Grecy, Arabowie i Majowie posiedli szczegółową wiedzę naukową, zwłaszcza w dziedzinie astronomii i matematyki. Jedynie niewielka część tej wiedzy upowszechniła się w innych społeczeństwach. Dopiero włoski renesans w XV w. odkrył wiedzę starożytnych Greków, wydobywając na światło dzienne ich dzieła naukowe. Co więcej, wynalezienie prasy drukarskiej przez Gutenberga w 1439 r. pozwoliło na szersze rozpowszechnienie dawnych i nowych dzieł naukowych, dzięki czemu powiększył się krąg ludzi posiadających wiedzę naukową.

Nauka nowożytna narodziła się w szesnasto- i siedemnastowiecznej Europie. Coraz silniejsza chęć zbadania nowych lądów i szlaków wodnych zwiększyła potrzebę pogłębienia wiedzy naukowej, niezbędnej do osiągnięcia tego celu. Szesnastowieczni i siedemnastowieczni filozofowie, tacy jak Bacon czy Kartezjusz, zrewidowali istniejące koncepcje natury. Świat otaczający człowieka stał się mniej mistyczny i nadprzyrodzony i łatwiej poddawał się systematycznej obserwacji i analizie.

W tym okresie istniało kilka wyspecjalizowanych ról naukowych. Początkowo nauką zajmowała się mała grupa stosunkowo zamożnych jednostek: tylko kilka uniwersytetów zapewniało systematyczne kształcenie w zakresie nauki. Pierwszą organizacją naukową było Towarzystwo Królewskie założone w 1662 r. w Londynie. Służyło ono jako miejsce, w którym można było przedstawić i przedyskutować wyniki obserwacji naukowych. Towarzystwo Królewskie decydowało też o rozdziale środków finansowych na badania naukowe. Duża część badań naukowych prowadzona była wówczas w Europie i koncentrowała się na technice niezbędnej do rozwiązywania praktycznych problemów społeczeństwa: początkach przemysłu, nawigacji, sztuce wojennej (Mer- ton, 1970: oryginał, 1938).

W XIX w. w Niemczech stworzono pierwszy system edukacji uniwersyteckiej, w którym szczególnie uwzględniono nauki eksperymentalne: pierwsze laboratorium psychologiczne założył w 1879 r. Wilhelm Wundt na uniwersytecie w Lipsku. W tym okresie wielu naukowców amerykańskich odbywało staż w Europie, zwłaszcza w Niemczech. Uniwersytet niemiecki stał się wzorem dla rozwijającego się systemu szkolnictwa wyższego w Stanach Zjednoczonych. Pod koniec XIX w. rozwój nauki osiągnął poziom, który umożliwił Thomasowi Edisonowi wynalezienie światła elektrycznego, a Aleksandrowi Grahamowi Bellowi – telefonu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *