Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Rozwój osobowo-społeczny według Freuda i Eriksona

Procesy poznawania samego siebie oraz reguł obowiązujących w danej społeczności znane są jako socjalizacja, natomiast sekwencję rozwojową, w której to uczenie się zachodzi, określamy mianem rozwoju osobowo- społecznego. Ponieważ w chwili urodzenia człowiek tych reguł nie zna, musi je poznać w następstwie doświadczeń życiowych, rozłożonych w czasie.

By zrozumieć rozwój osobowo-społeczny, musimy poznać ludzi jako istoty jednostkowe i społeczne ,oraz naturę podstawowych zadań, jakim człowiek musi sprostać na różnych etapach swego życia. Musimy dowiedzieć się jak – w sensie osobowym i społecznym – ludzie zmieniają się z istot zależnych, bezradnych, stosunkowo prostych i od momentu urodzenia skoncentrowanych na sobie w niebywale złożone, autonomiczne i pomocne dla innych dorosłe jednostki.

Zanim Freud rozpoczął badania nad zachowaniami neurotycznymi, panowało przekonanie, że rozwój osobowy i społeczny zaczyna się mniej więcej w wieku, w którym dziecko idzie do szkoły, czyli w 6.-7. roku życia. Lata wcześniejsze nie były traktowane poważnie, ponieważ uważano, że dopiero później ludzie zaczynają uczyć się tego co ma jakieś istotne konsekwencje.

Często uważano, że dzieci to „urocze stworzonka” bądź traktowano je w sposób okrutny jak bezmyślne Mtoty, .oczekujące na swój czas nauki. W trakcie badania przyczyn nerwicy u dorosłych Freuda uderzył fakt, że źródłem kłopotów przystosowawczych u ludzi dojrzałych bywają częstokroć doświadczenia wyniesione z wczesnego dzieciństwa.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.