Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Rozwój psychiczny dziecka

Prowadzone na zwierzętach badania, dotyczące wpływu wczesnych doświadczeń na przebieg rozwoju, znajdowały swój odpowiednik w badaniach nad dziećmi. Do najbardziej znanych należały te, które śledziły jakie konsekwencje dla rozwoju dziecka ma jego przebywanie poza rodziną, w instytucjach opiekuńczych, np. w domu dziecka, a tym samym odseparowanie od matki. Próbowano jednak również w sposób eksperymentalny wzbogacać doświadczenia dzieci. Wyniki tych badań, prowadzonych z coraz to większym wyrafinowaniem metodologicznym, zmuszały do rewizji wniosków, formułowanych na podstawie poprzednich, mniej starannych badań empirycznych, dotyczących tych samych zagadnień83.

Informacji na temat roli doświadczeń jako czynnika rozwoju dostarczały również badania nad wpływem czynników społeczno-ekonomicznych i kulturowych na właściwości dzieci i młodzieży, podejmowane z dużo wyższym znawstwem metodologicznym niż w latach trzydziestych, kiedy to na szeroką skalę rozpoczęto prowadzenie tych badań84.

Wszystkie wskazane ‘wyżej badania powodowały, iż rozwój psychiczny dziecka przestał być traktowany jako aspekt dojrzewania biologicznego, tak jak to ongiś wynikało np. z koncepcji A. Gesella.

Równolegle z informacjami o roli doświadczeń w rozwoju przybywało wiedzy na temat wpływu czynników dziedzicznych na zachowanie się i procesy psychiczne. Dostarczała ich m.in. rozwojowa genetyka behawioralna. Na istnienie struktur .anatomicznych w układzie nerwowym, determinującym procesy psychiczne, wskazywały odkrycia w zakresie elektrofizjologii: stwierdzenie istnienia ośrodków emocji w podwzgórzu oraz występowanie pobudzenia ściśle określonych, pojedynczych komórek w mózgu, odpowiadającego działaniu stosunkowo skomplikowanych układów bodźców wzrokowych itp. Również porównawcze badania etologów, wskazujące na występowanie podobnych, stosunkowo złożonych zachowań (np. agresywnych) u różnych gatunków zmuszały do przyjmowania wniosku, potwierdzanego badaniami morfologicznymi, iż zachowania te są zdeterminowane istnieniem wrodzonych struktur anato- mo-fizjologicznych. Podobny wniosek wyciągano z badań psycholingwi- stycznych, stwierdzających występowanie w różnych językach tych samych reguł składni (uniwersalia językowe).

Wymienione wyżej badania były źródłem istotnej nowej wiedzy. Dokumentując znaczenie tego, co wrodzone, nie kwestionowały roli doświadczeń, wskazywały nawet na ich nieuchronność. Nie prowokowały do dyskusji: „dziedziczność czy środowisko?”, czyniąc przedmiotem swego zainteresowania wzajemną interakcję tych czynników. Prowokację taką stwarzały natomiast, po wygasłych już od dawna na ten temat sporach, oparte na dawnych i nowych badaniach zestawienia zakresu zmienności poziomu inteligencji ludzi w różnym stopniu spokrewnionych. Mówiły one, że im większy stopień pokrewieństwa, tym mniejszy zakres zmienności ilorazu inteligencji. Wnioskowano z tego, iż poziom inteligencji uwarunkowany jest w znacznym stopniu dziedzicznością.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.