Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

STARZENIE SIĘ I ANALIZA WELFORDA CZ. II

Planowanie, programowanie i koordynacja są tymi cechami ludzkiego zachowania się, które ze względu na swą skalę, złożoność i czas trwania, znacznie przekraczają wszystkie czynności zwierząt niższych, chociaż zwierzęta również zdobywają umiejętności i wprawę. Sprawne działanie ludzi, to zachowanie zorganizowane według ustalonej kolejności, celowe i wykonywane według elastycznych wzorów dostosowanych do okoliczności, które nie zawsze można dobrze przewidzieć, jak np. przy jeździe na nartach lub przy czytaniu.

Wpływ procesu starzenia się na zdolności sensoryczne i motoryczne normalnego zdrowego człowieka dorosłego jest niewielki w porównaniu ze zmniejszaniem się wydolności centralnych procesów nerwowych, które organizują informacje przekazywane przez zmysły. Od ośrodkowego układu nerwowego zależą także wzory działania, wyrażające się w ruchach lub mowie, które określają stosunek człowieka do jego otoczenia. Wiele badań nad wpływem starzenia się na sprawną działalność prowadzili psychologowie pracujący pod kierunkiem Welforda w Uniwersytecie w Cambridge. Książka Welforda Ageing and Humań Skill (Proces starzenia się i sprawność), wydana w 1958 r. jest sprawozdaniem z prac zespołu powołanego do badania procesu starzenia się (10). Zarówno w Europie, jak i w Ameryce psychologowie dali wkład do tej dziedziny psychologii.

Narządy i procesy organiczne stanowią „biologiczne mechanizmy”, które umożliwiają sprawne działanie: ramię wyciąga się, a palce chwytają uszko filiżanki, aby podnieść ją do ust: oczy badają drogę i rejestrują pojawienie się zakrętu lub innego wozu: serce mocniej bije, gdy wchodzimy pod górę. Psychologowie dążą do zapewnienia zgodności między własnymi metodami i pojęciami a osiągnięciami fizjologów i anatomów. Próbują np. powiązać zjawiska przewodzenia impulsów nerwowych i przewodzenia w synapsach z czasem reakcji i uczeniem się. Czasem psychologowie wykrywają takie fakty ludzkiego działania, dla których nie można ustalić podłoża fizjologicznego. Należą do nich np. pamięć bezpośrednia i generalizacja. Psychologowie stawiają również hipotezy dotyczące mechanizmów fizjologicznych, które czasem, choć nie zawsze, są potwierdzane przez wyniki dalszych badań (11-14).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.