Teoria odruchów warunkowych w psychologii dziecka

W psychologii dziecka teoria odruchów warunkowych otworzyła nową, szeroką perspektywę dla materialistycznego wyjaśniania zarówno ogólnego przebiegu rozwoju psychiki, jak i poszczególnych procesów i właści- . wości psychicznych, wskazała na możliwość ustalania mechanizmu tych procesów, a z kolei wpływania na ich przebieg itp.

Toteż znane są dziś badania z tego zakresu nie tylko N. I. Krasno- gorskiego, A. G. Iwanowa-Smolenskiego i ich licznych współpracowników z lat trzydziestych, lecz także szeroko rozwijane, zwłaszcza od lat pięćdziesiątych, w różnych ośrodkach ZSRR dalsze badania nad rozwojem wyższych czynności nerwowych u dzieci w normie i patologii. Na szczególną uwagę zasługują tu prace N. I. Krasnogorskiego16a i A. G. Iwanowa-Smolenskiego161 o różnorodnej tematyce, badania N. I. Kasatkina nad rozwojem odruchów warunkowych we wczesnym dzieciństwieie2, prace M. M. Kolcowej o rozwoju drugiego układu sygnałowego i roli słowa w uogólniającej funkcji mózgu1M. Ważniejszd wyniki tych badań omówione zostaną w dalszych rozdziałach podręcznika (por. rozdz. V, VI, VII, XI).

Te wszystkie i wiele innych poważnych badań eksperymentalnych oraz ciągłe rozszerzanie i pogłębianie problematyki pozwoliły na zgromadzenie dużej wiedzy o rozwoju wyższych czynności nerwowych u dzieci (zwłaszcza w młodszym wieku) i dały mocne podstawy fizjologiczne dla dalszej rozbudowy materialistycznej teorii rozwoju psychicznego, która stanowi punkt wyjścia badań, ale jest zarazem podstawowym celem radzieckiej psychologii rozwojowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *