Wyszukujesz psychologa w Rzeszowie? Nasza poradnia psychologiczna zapewni Ci pomoc!

Zmiany we wzajemnych stosunkach dziewcząt i chłopców – kontynuacja

Na okres dorastania przypadają trzy ostatnie stadia cytowanego schematu. Jak się one przedstawiają w odniesieniu do naszej młodzieży? Między 12 a 14 r.ż. daje się zauważyć duża rozpiętość między wzajemnym nastawieniem obu płci. Chłopcy wyraźnie stronią od dziewcząt, okazują im na każdym kroku pogardę i starają się akcentować swoją niezależność. Niechętny ich stosunek do dziewcząt wyraża się w ostrej krytyce, dokuczaniu,. wyśmiewaniu i prześladowaniu dziewcząt w różny sposób, nie wyłączając rękoczynów. Dziewczęta natomiast zaczynają się interesować chłopcami i skłonne są do ugodowego współżycia, odtrącane jednak i prześladowane przez chłopców odpłacają im tym samym. Starają Się one na każdym kroku podkreślać swoją większą dojrzałość, upokarzając chłopców przez wytykanie im .„dżiecinności”, braku obycia itp. W tym stanie rzeczy w kl, VI-VIII panuje między młodzieżą obojga płci ostry antagonizm, powodujący rozbicie klasy na dwa wrogie, wzajemnie zwalczające się obozy. W stosunkach indywidualnych niektóre dziewczęta zaczynają szukać towarzystwa starszych chłopców, co z reguły prowadzi do zaostrzenia konfliktów w klasie (Łapińska, 1960).

Z psychologicznego punktu widzenia jest rzeczą interesującą, jakie są źródła antagonizmu płci, ujawniające się w omawianej fázie ú chłopców, a w fazie poprzedniej u obu płci.

Psychologia tradycyjna dopatrywała się w tym zjawisku konieczności rozwojowej, wynikającej z ujawniania się zasadniczych przeciwieństw między osobnikami różnych płci. w miarę ich dojrzewania i rozwoju. Inne wyjaśnienie wskazywało, na chęć maskowania budzących się u młodocianych zainteresowań drugą płcią przez przesadne manifestowanie wzajemnych niechęci.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.